Ur. w 1931 r. w Sassuolo we Włoszech; włoski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, wykładowca akademicki, członek Episkopatu Włoch, kardynał.

Studiował w seminarium w Reggio Emilia; święcenia kapłańskie przyjął  w 1954 r. w Rzymie, gdzie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim obronił doktorat (1957). Pracował jako wykładowca w seminariach duchownych, zajmował się także duszpasterstwem pracowników służby zdrowia i koordynacją diecezjalnej Akcji Katolickiej, kierował Diecezjalnym Centrum Kultury im. Jana XXIII, był wikariuszem biskupim ds. apostolatu świeckich.

W 1983 r. przyjął święcenia biskupie i został biskupem pomocniczym Reggio Emilia; w latach 1986-1991 był sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Włoch, a w 1991 r. otrzymał godność arcybiskupa oraz później kardynała i został przewodniczącym Konferencji Episkopatu Włoch (pełnił tę funkcję do marca 2007 r.).

W latach 1992–1996 kard. Ruini kierował instytucją Peregrinatio ad Petri Sedem, a w okresie 1991-2008 był administratorem apostolskim suburbikarnej diecezji Ostii; wielokrotnie reprezentował papieża Jana Pawła II na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika, pełnił również funkcję wikariusza Rzymu (1991-2008).

W 2002 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

8 maja 2011 w Krakowie przewodniczył procesji z Wawelu na Skałkę upamiętniającej męczeństwo św. Stanisława oraz Mszy św. przy Ołtarzu Trzech Tysiącleci na Skałce.

Zawołanie biskupie kard. Camillo Ruiniego to „Veritas liberabit nos” (Prawda nas wyzwoli).

W Białym Kruku ukazał się album „Dziękczynienie za dar Jana Pawła II”, którego kard. Camillo Ruini jest współautorem.

/fotografia: kard. Camillo Ruini (2011). fot. autorstwa Grzegorz Artur Górski - Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=15152186/