Prof. DOROTA HECK (ur. 1962) – polonistka związana z Uniwersytetem Wrocławskim zajmująca się krytyką literacką, historią i teorią literatury. Autorka ponad 300 publikacji w czasopismach lub tomach zbiorowych.

W końcu l. 1980. publikowała m.in. w „Kulturze Niezależnej”, „Twórczości”, w l. 1990. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Przeglądzie Powszechnym”, a w ostatnim dwudziestoleciu głównie w „Arcanach” i „Toposie”. Autorka 12 książek, w tym: "Personalista w czasach kolektywizmu: o twórczości Andrzeja Kijowskiego" (2002), "„Bez znaku, bez śladu, bez słowa”: w kręgu problemów duchowości we współczesnej literaturze polskiej" (2004), "Filologia i (jej) interpretacje" (2012), "Topika, tren i tło: o poezji Wojciecha Wencla" (2019), "Genologiczne synergie" (2020), "Aposjopea" (2024). Opracowała antologię powojennej eseistyki polskiej "Kosmopolityzm i sarmatyzm" (2003), zredagowała m.in. tom "Interakcje sztuk: literatura, malarstwo, ekfraza" (2008).

Odznaczona brązowym medalem Gloria Artis (2022) i Srebrnym Krzyżem Zasługi (2023), uczestniczka wrocławskiego cyklu interdyscyplinarnych wykładów Studium Generale.

W Białym Kruku ukazała się książka "Polski etos romantyczny", której jest współautorem.